Nawal
Leeftijd: 30 jaar
Getrouwd en moeder van Manal (8 jaar), Younes (6 jaar) en Ayman (2 jaar)
Quote
'In mijn opvoeding zijn communiceren, stimuleren en negeren een leidraad. Ik maak alles bespreekbaar met mijn kinderen en geef ze het gevoel dat ze met alles bij me terecht kunnen. Zo kan ik ook makkelijker vertellen wat wel en wat niet kan en vooral het waarom.
Ik vind het erg belangrijk om de interesses van mijn kinderen te stimuleren door ze datgene te laten doen waar ze goed in zijn, zodat ze zich gewaardeerd blijven voelen en zich makkelijker kunnen ontplooien. Met het negeren bedoel ik het gedrag te negeren waarin ze op een verkeerde manier aandacht vragen.'
Zakgeld, je kinderen leren sparen
Nawal | 1 november 2010 | 11 reactie
Zakgeld: hoe leer je je kinderen sparen? Dit is mijn manier om mijn kinderen de waarde van geld te leren kennen.
Broer en zus ruzies
Nawal | 1 november 2010 | 3 reactie
Ruzie tussen broer en zus, je kunt er gek van worden. Hoe ga je ermee om?
Mijn peuter wil niet eten
Nawal | 22 oktober 2010 | 3 reactie
Het voeden van peuters kan soms een ramp zijn. Ze willen niet eten en vinden alleen lekker wat ze zelf willen eten op dat moment.
Column
Het speentje en de koe
2 maanden voor mijn bevalling, zwanger van mijn derde kind had ik mijzelf in overtuiging voorgenomen om mijn kindje geen speentje te geven.
Deze afspraak had ik met mijn man gemaakt nadat wij een wetenschappelijk artikel hadden gelezen over de nadelen van een speen. Kinderen die nooit een speen hebben gehad, hebben minder kans op infecties op latere leeftijd.
Zo gezegd zo gedaan. Ons zoontje Ayman werd geboren en er kwam geen speen aan te pas. Beetje bij beetje begonnen we op te merken dat hij sterke behoefte kreeg na de borstvoeding om op iets te zuigen omdat hij bleef zoeken. Ik twijfelde aan mijn borstvoeding en of hij wel voldoende binnenkreeg en daarom ging ik hem extra bijvoeden met kunstmatige voeding (nutrilon), maar nee, dat wilde hij niet. Hij weigerde elk extra flesje dat hij kreeg. Ik heb het bijna 3 maanden volgehouden.
We waren inmiddels afgereisd naar Marokko. De behoefte werd steeds sterker en hij ging daardoor ook minder goed slapen. Daar kreeg hij zijn eerste speen. En oh, wat was dat een opluchting, kan ik je wel vertellen. Hij sliep veel beter na zijn voeding met zijn speen en hij was veel rustiger.
‘Waarom ben ik daar niet eerder mee begonnen? Al die onzekerheid en mijn kind was toch zeker niet de enige die een speentje kreeg’. Kinderen hebben nou eenmaal een zuigreflex en dat zuigen maakt ze rustiger. Van alleen slapen met speen begon hij er vaker naar te zoeken en zo kreeg hij vaker de speen en kon ik rustig mijn gang gaan.
Inmiddels waren we 2 jaar verder en Ayman sliep nog steeds met een speen. Ik had van alles geprobeerd om hem er vanaf te helpen. Alle tips die ik kreeg hebben we uitgeprobeerd maar niets hielp. Ayman en zijn speentje waren onafscheidelijk. Hij ging niet eerder slapen of rustig zitten als hij zijn speen niet had. Als zijn speentje kwijt was moesten we dan ook direct naar de winkel voor een nieuwe. Dit ging zo niet langer meer. Ayman en zijn speentje moesten gescheiden worden, maar hoe?
Afgelopen zomer waren we in Marokko en waren we op bezoek bij familie op het platteland. Toen we aan het einde van de dag terug naar huis reden kwamen we langs een veldje met een koe. Mijn man stopte, deed het raam open, en nam Ayman op schoot die lekker met zijn speentje in zijn mond zat. Ayman was gefascineerd door het grote beest dat heel dichtbij was en gooide zonder pardon zijn speentje naar de koe! Hij wilde hem natuurlijk direct weer terug, maar dat kon natuurlijk niet, want de koe had het speentje opgegeten. Telkens als hij erom vroeg zeiden mijn man en ik, het speentje is nu bij de koe, je hebt het zelf gegeven en na een paar keer had hij er vrede mee. Hij had het tenslotte zelf gedaan. Hij grapt nu nog steeds weleens als hij een koe ziet, dat de koe zijn speentje heeft. De koe was onze redding en Ayman met speen was verleden tijd.